akşam akşama bir yazı yayınlayacağım ve bir daha da bu bloguma hüzünlü yazılar yazmayacağım çünkü benim blogumun adı "MUTLULUK EŞİTTİR" evet mutluluğuma eşit olanları paylaşacağım 

İYİ AKŞAMLAR           

ÇİĞDEM!!

20 NİSAN 2010 TARİHLİ YÜKSEL ÇOSKUN’DAN ALINTIDIR TAMDA DUYGULARIMI ANLATTI

KÜÇÜK İNSANLAR

    

      Küçük insanlar vardır bilirsiniz fiziksel olarak küçüklükten bahsetmiyorum tabii ki, kişilik olarak küçüktürler.

      Birilerine yaranmak zorunda hissederler kendilerini daima, kraldan çok kralcılardır,
      Kendilerini kaptırırlar kralcı olurken, sınırlarını aşarlar fazlasıyla tabii ki bir de her devrin adamıdırlar.
      Küçük olduklarını umursamadan insanlara saldırırlar, İFTİRA ve HAKARET en önemli silahlarıdır,    

      Akılları sıra çirkeflikle üste çıkacaklardır.

      Ama sonuçta onlar KÜÇÜK İNSANDIRLAR hepiniz bilirsiniz.
      Etrafınızda mutlaka vardır böyle küçük insanlar hatta fazlasıyla

      Küçük insanlar... Büyük gölgeler...
      Küçük insanların büyük gölgeleri olur bazen...
      Ve o gölgeler, bir süre "gerçekmiş" gibi algılanır!
      Göz yanılması bir "ilizyon"dur yaşadığımız...
      Bazıları "gerçek" sanır!
      Bazıları anlar işin "yalan" olduğunu da çözemez bir türlü sırrını...
      Kimi, farkına varır bunun, söylemez sadece...
      Cesareti bulamaz söyleyecek kadar...
      Gölgeyle selamlaşır!
      Ayağını "gölgeye" göre denk alır!
      Kimi, farkına dahi varmaz, "küçük insanlara" sunar "büyük" hürmetlerini!
      Kimi bilir, bekler sadece...
      Bekler...
      O günü...
      Gölgenin kaybolacağını bilerek...
      Kimi "insan", kendini "gölgesi" sanır sadece...
      O"nu yaşar!
      Aldanır!
      Ne kadar büyük insanmışım diyerek, kendi yalanlarına kendisi kanar önce...
      Kocaman gölgesine, önce, kendisi sığınır...
      Küçük insanların büyük gölgeleri, geçicidir ama...
      Ne zaman ki "güneş" vurmaz üzerine, ne zaman ki ışık çevirir yönünü bir başka güzelliğe...

      Ne zaman ki "gerçekleri" aydınlatır sadece...
      Ne zaman ki "rüzgar" kocaman gölgeleri sürüklemez de tam karşısına alır...
      Rüzgara karşı yürüyemez, ne küçük insanlar...

      Ne de kocaman gölgeleri...
      Ve çok iyi bilinir ki, her "gölge oyunu"nun vardır bir "son" perdesi!
      Zil çalar...
      Işıklar kapanır...
      Küçük insanların gölgeleri kaybolur, an gelir...
      Kendileri kalır...
      Küçücük...
      İnsanlar...
      Ve fark etmezsiniz!
      Kaybolurlar, yok olurlar, silinirler sessizce...
      Aman dikkat ediniz ne olur, basmayınız üzerlerine...
      Bırakınız, yaşasınlar "gölgeleri" olmadan da...
      Yaşasınlar, hak ettikleri kadar "değer" bularak...
      Yaşasınlar, "gölgesiz" gerçeklerini...
      Çırılçıplak!
      Çıkarsız!
      Yalansız!
      Ve hak ettikleri kadar, sadece..    

      Lütfen bir bakınız çevrenize, alıcı gözle bir bakınız...
      İyice düşününüz...
      Ve seçiniz onları birer birer,
      Gölgeleri büyük, küçük insanları...
      Evet, görebilirsiniz!

      Saygılarımla,

      BİR YERDE KÜÇÜK İNSANLARIN GÖLGESİ BÜYÜYORSA

      ORADA GÜNEŞ BATIYOR DEMEKTİR,